آراد و آبله مرغون

پسرکم تقریبا 8 روزی هست که آبله مرغون گرفته. هفته قبل شنبه   95/1/14 که دیدم روی شونه ی چپش یه جوش زده با خودم فکر کردم حتما دوباره رفتیم شمال و رطوبت و اینجور چیزاست ولی از فرداش هر روز به تعداد جوش های صورتش زیادتر شد و در پایان با تجویز مادر مهربان فهمیدیم که بببببببببببله آبله مرغون........

از فردای اون روز هم خنکی و چیزاهای سرد رو توی منوی غذایی ایشون قرار دادیم تا امروز که هشت روزی هست میگذره خدا رو شکر بهتره هر چنر خارش های  پوستی هنوز ادامه داره و بعضی وقتا امانش رو میبره ولی این نیز بگذرد.

دیشب  هم جشن عروسی شیما بود و جای همه ی دوستان خالی اول تصمیم برآن شد که نرویم بعد هم قرار شد همسر جان بروند(هر چند که ایشان اصلا با این نظر موافق نبودند) و در پایان هر سه به اتفاق هم رفتیم. در سالن از آراد استقبالی بینظیر بعمل آمد و اکثریت میهمانان فرزندان خویش را نزد آراد همی آوردند باشد که آنها هم آبله گرفته و راحت گردند. نا گفته نماند که عده ای دیگر هم دوری میگزیدند از ترس اینکه مبادا فرزندانشان همی بیمار گردد.

پ.ن: احساس میکنم آرادی من لاغر شده. آخه وقتی لباسایی که تو تعطیلات عید رو تنش میکردم دوباره پوشوندمش حسابی براش گشاد شده بود. نمیدونید چقدر غصه خوردم.

آراد مامان اینقدر تو عروسی شیطنت کرده بود و صد البته شیرین زبونی که در نیمه های شب که به منزل رسیدیم دیگر رمقی نداشت و به محض ورود به خانه و تعویض لباس خوابید . صبح هم وقتی میبردمش خونه ی مامانی توی خواب ناز بود و بیدار نشد.

پسر خال خالی من !!!!!!!!!!!!!

اینم چند شب پیش تو خونه- آراد میگفت مایا با بابا عکس بگیریم.